Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Kuran oku diye başlar.
Yüzyıl önce okundu ve iyi anlaşıldı, emanet edildi.
Sonrası, manası değişti, herkes kendi tarafına yontarak okundu
sonuç gelinen okumalar. itirazımızda bu yontarak okumalara.
esenlik ve sağlıkla
"Niyet Okuma..."
Bu ara, bolca ve moda...
Oysa "oku" diyen,
"İlmi", bilimi,
Öğrenmeyi, eğitimi kastetmişti.
Böylece doğruyu, hakkı, adaleti benimsemeyi,
Uzağı görme yetisi kazanmayı,
Dünyayı ve varlığı anlamayı, olduğu gibi kabullenmeyi ve "doğal" davranmayı öğrenecek,
uygulayacaktı insan...
Ne yazı ki,
"Kendine yontmayı",
Meydan okumayı,
Kırmayı,
Karşıtlığı besleyerek kendisine bağlı "sürüler" yaratmayı,
Kin ve nefret ağzı ile konuşmayı anladı, bazıları,
Böyle "okudu",
O ilk emri!
Tebrikler Önder Kardeşim...
Pek âla,güzel bir aforizma... Kutluyorum daim olsun.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta