İnsan bir inci gibi ya da bir fidan,
Her gün nasıl gür, her gün nasıl büyür?
Hele o ilk gün, ilk telaş, ilk heyecan,
Yıllar geçse bile nasıl unutulur?
Okul bahçesine atılan ilk adımda
Sığınıp anne, babanın yamacına
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta