Ellerim kıskanmaz
birbirini
Bir birine ver elini
Bir diğerine
Ver elini
Elini ver
Kaybedince sevdiklerini
Havasız gelir yaşam ...
Nefessiz kalırsın..
havasız gelir yeni hayatın ...
eskiyi kaybedince
Hava biter
Bakacağım ellerime
Ellerim de gökyüzünü bulacağım
Uzatacağım gökyüzünü
Kaybolan ellerimi bulacağım
Sonra bakacağım
Ellerim mi çok gökyüzüm mü
Biliyorum
Bir kuş konmayacak saçlarıma
Belki bir yıldız gölgesi
Belki bir yağmur öpücüğü
Belki bir rüzgar okşayacak
Sen dokunamayacaksın
Saçlarını yolmaya geleceğim
Bir kış günü bırakırda gidersen
Terk edersen
Ağlatıp ağlatıp çaresizliğe itersen
Bir acılı gününde güleceğim
Yanı başında acına kahkahayla
Hiç sevmiyorsan beni
En zor sorularını sorarsın yaşamın
En çekilmez dertlerini verirsin olur
Dörde bölersin üçü
Sayıların dengesini bozdurursun
İmkânsızları dayatırsın
İnsan
ne kadar cahilse
o kadar Egoist oluyor,
egoizm
cehaletin kanıtıdır.
bu sensiz ilk bayramım. ..
İlk dalgalarda boğuluşum
Buruk giriyorum
Küs giriyorum
Dargınım kadere
Vefasızlığa
Cenaze evine döndü yüreğim,
ağıtlar yakıyorum bedenime,
ölen kim,
öldürülen kim.
Öldüren kim,
gecede intihar havası var,
En güzel gözlerim
Ve en etkili bakışlarım yüreğimdi
Ne kadar eşsiz olsa da güzelliğin
Yüreksizliğin çirkinleştirir
O bakmaya kıyamadığın bensem




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!