Türkçe küfürler etmişim
Kaba konuşmuşum
Ağzımda dillerim kirlendi
Sizse utanmadınız bile
Tertemiz mi kaldınız öyleyse
Ben çocukken de söverdim
Yaprağımdan düştüm
dalımdan değil
kanadı kırılmış serçe misali
ağacımdan düştüm
düşümden değil
hak etmeden kovuldumsa yüreğinizden
Önceleri çok küçüktü tanrı
Sonra büyüttük kucağımızda
Asırlarca emzirip
Ekmeğimizi böldük
Suyumuzu paylaştık
Peki yakman içinmiydi bunlar bizi
Ben çocukken tramvay var mıydı bilmiyorum
Ama ben hiç asılmadım bacağından
Beyoğlu'nda tramvayın
Hiç koşmadım arkasından
Ve koşarken insanlara çarpmadım
öfkelendirmedim kimseyi
Annemin en sevdiğim
en unutamadığım yemeği
Hiç bir şey bulamadığında
Çaresiz kaldığında
çöpten esirgediği
Kurumuş ekmekleri
Yeniden başlayalım dersen her şeye
Düşünmeye ne gerek
Başlangıç nerdedir,
kaybettik
Kaybolan yılları sorgulamak olmaz
Sorgusuzda bir yere varılmaz
Yarında akşam olacak
Geride kalacak beklediğim gün
Sevdiğim insanlarla görüşüm bitecek
Söylemeyi unuttum
Yarın görüş günü
Ben mahkûmum
Canım sıkılıyor bu camekanlara bakarken
Aklıma her bir şey geliyor
Kendime almak istediğim parka
Karım için beğendiğim kolye
Çocukken aklımda kalan oyuncaklar
Ve camını kırdığım oyuncakçı
Bütün ışıklarını yaktım bu şehrin
Hiçbir ışıkta bulamadım kendimi
Hep karanlıkta hep kıyıda köşede
Bütün yeşillerini aradım
Hiçbiri bana benzemiyor bu şehrin
Hiçbir köşesinde ben yokum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!