Mademki ülkem için öldüm
Öyleyse en çok ben sevdim
Nasıl hain olurum
Düşüncelerime sövenler
Bana hain diyenler
Ülkesini sevmeyenlerdir
Sana öyle bir borcum var ki yüz bin lira
Yüz bin lira dediğin nedir ki
Bir kurşun yarası kadar bile değil
Sanırsın ki yüz milyon lira
Her sabah sorarsın
Her akşam da
Yağmuru sil camlardan
Ve gözlerinden ağıtları
Güzelliğini kirletmesin
Upuzun şu yolların üstünden akan
Güneşi at
Yorgun işçiliğimin üstünden
Gün gelecek birikmişliğimiz patlayacak
Ve acısı çok büyük olacak
Altında kalacak
Kalkamayacaksınız
Kaldıranda olmayacak
Mavi umutlara
Mavi gözlü insanlara değil
Mavi heveslere değil
Mavi göklere
Mavi denizlere
Mavi kuşlara bak
İnsanlar öldüğünde
Hiç başkaldırmazlar
Haksızlıklara
Başkaldırmadan yaşayanlar da ölüdür
Babalar nasıl ölür
Nasıl ölür anneler
Minicik yavrularını terk eder
Yaralarsan acır her yarım
Unuturum terk edildiğimi
Hep kanat bir yerlerimi
Seninde yüzünde çil
Burnunda kırık var
Ben seni güzel sandım
Severken
Yanıldım
Nasıl da sıradandın
Sizler bozuk düzenin kahramanlarısınız
Sizlere sigaramı bile yaktırmam
Zehirleyesiniz diye
Bırakın bir daha temsilciliği
Örtülü kadın
Güneş görmeyen eve benzer
Hep karanlık
Hep korku
Hep tasa
Hep gam




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!