Görmeyeli bardaklar değişmiş
Çayımın rengi değişmiş
Çocuklar değişmiş
Evim değişmiş
Ben değişmesem olmaz
Küçükler büyümüş
Ne ettiniz lan mavi gökyüzünü
Neye benzettiniz yaşamı
Mavisiz yeşilsiz
Topraksız çiçeksiz insansız
Kendinize benzettiniz lan bizi
Yobazlığınıza
Bir gün Allahın beni de insan olarak yarattığını sanacağım
Bana elini uzattığında
Bir koyun yavrulayıp
Bir ikinci koyun olduğunda değil
Bir ağaç piçlenip
Başka ağaçlar çoğaldığında da değil
duvara astığım sazım
haberin varmı
çalmayıp kırdığım sazım
duyuyormusun
albümdeki yaktığım resim
gençliğimmisin
İnsanlar iki bin yaşına bastılar
Ve halen yaşıyorlar
Altlarında kalıyor geçen günler
Eziliyor kayboluyorlar
Dün çocuktular büyüdüler
Çocukları torunları oldu
Üç sabah üst üste altıda dirilip
Akşam on ikide patlatırken beynimde bombaları
Dördüncü sabah durduramıyorsam acılarımı
Yani bir doktora cezalandırmıyorsam
En ağrıyan dişimi
Beşinciye de,
Burada ben öldüm
Orda kim
Şurada herkes öldü
Ben görmedim
Nasıl görmedim senin öldüğünü
İşte annem
Şu resimden söz et
Resimdekinden yani
Şiirlerindeki delikanlıyı soruyorum
Bana onu anlat
Uykularını kaçıran kabuslardan
Rüyalarından söz et
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!