karşı çıktım savaşlara
ben yenik düştüm
yenihisar kalesinde bir adım kaldı
karşı çıktım hırsızlara
soysuzlara
haksızlıklara
Ne olursak olalım
Önce insan
Sonra insan
Her zaman insan kalalım
En iyi insan biz olalım
Sonra mesleğimizin
Nasıl anlatabilirim şiire tutkunluğumu
şiire sevdamı
şiire yolculuğumu
şiire yol arkadaşlığımı
insanlara
Nasıl söylerim hastalığımı
Bu kenti gerçekten terk edeceğim
Ama bu defa sensiz
Senin ellerinden tutmadan
Sana sormadan
İçimdeki seni taşıyacağım
Ve son defa seni seveceğim yaşamda
Sana bir armağan versem beğenir misin
Denizleri avuçlasam önüne
Koparsam yıldızları saçlarından güneşin
Saçlarına taksam
Sana bir armağan versem
Koparıp kalbimden sevgileri
Bizim bayramlarımız burada başlar
Ve burada biter
Sevdiğin insanlar gelmez ayağına
Sen de gidemezsin
Siz bilemezsiniz yaşamadınız
Nasıl yaşlanır insan bir günde
Güneşe boyadım yüzümü
Kimse fark etmeyecek gündüzleri
Varlığımı
Olduğun halde olmayacaksın
En sevdiğim renk maviyse
Kar beyaz olan her şey hoşça kalın
Kapını kapattım son defa
Elimde kaldı kapın
Pencerenden baktım
Üzgündün
Gözümde kaldı üzgünlüğün
Gitmeden sana bağırdım
Siz her canınız istediğinde
Küstünüz babanıza
Benim hiç annem olmadı
Hiç tokat atmadı
Hiç azarlamadı
Hiç çikolata istemedim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!