Kirletmektir en temiz renkleri
Her gün bir leke bırakmaktır
Bir öncekinden koyu
Bir taraftan da temizlemek
Kirlettiklerini
Anlatamamak
Dün savunduğum düşüncelerle
Bugün savaşıyorsam
Dün ölümlere gitmiştim
Bugün de tersine döndürdüm
Yaşam hep böyle bitirilir
Bir yaşatırsın
Ellerimin mendilime uzandığına bakma
Ağlayacağım üzülme
Gözyaşlarımı sileceğim
Bir dere kenarında
Gecemi uğurlayıp
Seni yollayacağım hayallerimden
Ağlamadan devam et yaşamaya
Herkes güler yüzlü görmek istiyor seni
Tanrının istediği yerde
Hep kendi dediğin olacak değil ya
Dünün bugünü vardı
Bugünün yarını olacak
Dünyaya kör bakacağım
Dünyaya sağır
Dünyaya dilsiz
Dünyaya vurdumduymaz
Dünya görmeye değmez
Sevmeye de yaşamaya da
Dünya ne şirin bir köy
Şöyle uzaydan bakıldığında
Ne ararsan var içinde
Herkes her şeyi istemese yaşanır burada
Bir paylaşma eksik sevdam
Şu yanardağ püskürdüğünde
Bu dünyadaki en garip kişi
Her şeyi isteyendir
Bu dünyadaki en tuhaf kişi
Hep ağlayandır
Bu dünyadaki en doyumsuz adam
Hep şikâyet edendir
Ben babamı bayram kadar sevmiştim
Havuzlar açıldıgındada unutmamıştım
Hatta Almanya kadardı uzaklığı
Dünyanın en uzun şehriydi sevgim
Gecenin karanlığı kadardı
Unutkanlığımdanda çoktu
Bütün mevsimleri yeşildi tanrının
Kimse farkında değildi
Kışın da yaprakları olduğunun ağaçların
Bütün mevsimler yazdı
Sıcaklığını fark edemediler zemherinin
Oysa nasıl da yakıyordu ellerimi
Batan güneşe ağlamanın faydası yok
Doğacak olana bakalım
Ve onu çekelim kendimize gücümüzce
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!