Kendi yazar, kendi çizer, kendi çalar, kendi oynar;
Bakan vardır kaygısıyla bazen sağa sola bakar!
Biri körse, biri sağır, pek ağırlar ağır ağır;
‘Ben senim! ’ der ‘Sen de bensin! ’; ister bağır, ister çağır!
İki gölge bir olunca koyulaşır, kantar oynar;
Gölge ağaç meyvesinden bazen gölge çocuk toplar!
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta