Kendi yazar, kendi çizer, kendi çalar, kendi oynar;
Bakan vardır kaygısıyla bazen sağa sola bakar!
Biri körse, biri sağır, pek ağırlar ağır ağır;
‘Ben senim! ’ der ‘Sen de bensin! ’; ister bağır, ister çağır!
İki gölge bir olunca koyulaşır, kantar oynar;
Gölge ağaç meyvesinden bazen gölge çocuk toplar!
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta