Sizler Kocaman bir Dunya.!
Ben hafif solgun,
Poyraz yemis Oksuzoglan Cicegi.
Bir yetim cocuk koparir beni,
Goturur Babasinin Mezarina.
Yada Annesine bir Anneler Gununde,
Kim bilir bir Kiz saclarina Takar belkide.
Yuregi kor gibi yanan,
Asik bana anlatir derdini.
Uzerime yagmur misali,
Akitir Damala damla Goz Yasini...
Sizler bilemezsiniz,
Hayat boylede guzeldir.
Varsin benim sonum bunlar olsun,
Ben ragziyim Mutluluk icin koparilmaya.
Yagmur degil beni sulayan,
Goz Yasi olasa da..
Sizler Kocaman bir Dunya.!
Ben hafif solgun,
Poyraz yemis Oksuzoglan Cicegi.
Ben mezara Yetim cocugun ellerinde
Sizler benim icimde ki Firtinalar da gidersiniz...
Benim sonum Mutlulukla,
Sizin sonunuz Kiyametle biter.
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta