Sevgiyi annesinden, babasından...
Arkadaşlığı eşinden, dostundan...
Paylaşmayı kardeşinden, akrabasından..
Öğrenemedi çocuk.
Tüm her şeyin suçlusu oydu.
Halbuki tek suçu ruhuydu.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta