Şimdi istişare çağı ruhumla benim
Ruh tenin anasıdır cesetler öksüz
Gittin sen..Ve şimdi kimsesiz tenim
Karanlık bir acunum,ışıksız göksüz
Gök çökmüş,yer yıkılmış,yitmiş gökler örtüsü.
Bulutlarım yok olmuş,gitmiş göklerin süsü
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta