Kurulan hayalleri düşünmeden yıkarak,
Ardında hep tarifsiz acılar bırakarak,
Yarım kaldı hayatın yürekleri yakarak,
,,Çok mu acelen vardı koşar adım gitmeye,
**Öksüz kalan yavrular hasret kaldı gülmeye,
-
Fidana benzer idin, hep acıdan kaçardın,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta