Çok geç kalınmış bir hayat bu bizimkisi.
Şimdi oturduğum pastanedeki börek kokusu
Sana özenerek pişirdiğim böreklerin yerini tutmuyor.
Ondandır yapmadım hiç bir daha.
Öksüzlük nedir bilir misin sen sonbaharda?
Şimdi o bahçelerde
Tarumar limon çiçekleri...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



