İlk acısıydı yaşamın soğuk ayında.
İzleri hala topuklarımda sızlıyor.
Bir tebessüme düşüp boğulmaktan
Zor kurtuldum acının yardımıyla.
Ağır ağır saran karanlıkların ortasında
Ağlayan bir kalbin buruk sahibi.
Ya da ufak tefek mutlulukların kıyısında
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta