İlk acısıydı yaşamın soğuk ayında.
İzleri hala topuklarımda sızlıyor.
Bir tebessüme düşüp boğulmaktan
Zor kurtuldum acının yardımıyla.
Ağır ağır saran karanlıkların ortasında
Ağlayan bir kalbin buruk sahibi.
Ya da ufak tefek mutlulukların kıyısında
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta