İlk acısıydı yaşamın soğuk ayında.
İzleri hala topuklarımda sızlıyor.
Bir tebessüme düşüp boğulmaktan
Zor kurtuldum acının yardımıyla.
Ağır ağır saran karanlıkların ortasında
Ağlayan bir kalbin buruk sahibi.
Ya da ufak tefek mutlulukların kıyısında
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta