O oksijenimdi ,azotsuz saf oksijen im benim. o saf ve duru halini son kez içime çektim. yanmadik hucrem kalmadı. o hücreler ki ayda bile yaşıyan hücreler saf bı oksijenden böylesine etkilendi. bidaha hiç oksijen almiyacakcasina ruhsuzlastilar ve alamadilarda o oksijen çaresizce ayrılıp gidecekti ve dur dediğimde bile durmuyacakti .güneşin içindeki gaz parçacıkları gibi hiç durmadan yakıp gidecekti. o oksijen ki helyumsuz bir işe yaramiyacak ve etrafı bukadar çok aydinlatamiyacakti.
Yüreği ağzında bir çocuk
Gibi alırken kalemi elime
Beceriksiz, acemi ve olasıya
Yapayalnızım her defasında
Bu sonuncu olsun diyorum
Devamını Oku
Gibi alırken kalemi elime
Beceriksiz, acemi ve olasıya
Yapayalnızım her defasında
Bu sonuncu olsun diyorum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta