Karanlıkta yürümek,
Anlamak seni,
Neye doğru gidiyordun
Neyi biliyordun.
Bildiklerin bilmemezlikten ibaretti belki de
Aslında sen hiç bir şey bilmiyordun.
Yalnızlık belki de
Beni bu kadar çok etkileyen
Ve bakışlar.
Bir yerlerde suskunluğumu saklamıştım
Kaybederim zannederek,
unutulmayan suskunluğum
Şiirler Anlatmaz Oldu
Umutlarımı,
İmgelerimi,
Haykırışlarımı.
Eskisi Gibi Bakamıyorum Artık
Gözlerim Anlatmaz Oldu
Sen özgürlüğünle gelensin.
Seni özgürlüğünle seviyorum.
Tüm dengeleri bozarak,
Sessizliğe yazarak adın,
Seni özgürce seviyorum.
Yüreğim,
Bugün Gibi.
Yüzlerce Kuşun Kanat Çırpışı Gibi;
Coşkun.
Güneş Gözümü Kamaştırıyor
Sen Gibi.
acıyor;
hayat bugünü yaşadığı için acıyor kendine
ve sen yaşamayı hiçbir zaman öğrenemeyeceksin.
hani doğar ya güneş,
karanlığın izini sürerek,
Her şey gitti,
Bir tek mavilik kaldı yerinde...
Haykırışlarım yormaya başlamıştı beynimi.
İnandırıcı gelmiyordu yankılarımın bana söylediği yüzlerce öğüt.
cesaretti benim için susup da dinlemek sessizliği.
Yüreğime yasladım avucumu.
Gözlerim kapalı
Çarpıntısı durmuyor.
Seni düşünemiyorum.
Şarkılar sesleniyor,
Bana kendini anlat
Bulutları
Maviliği
Ve yıldızları anlat.
Sonrada yağmurları anlat
Yağmurlar senin için nedir bilmem
Ilık bir esintiyle esiyor rüzgar
Ve savrulanlar
Üşümüyorlar ama sarsılıyorlar
Fark edince rüzgarı
Yıldızlar çoktan gitmiş oluyor geceden
Seyretmek ışıkları
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!