Kadife eldivenine kandım
Meğer demirdenmiş elleri aşkın
İlk öpücüğüm sandım
Meğer veda busemmiş aşkım
Bir gün ben de sosyal olurum
Yüzyıllardır uyuyor da
Biraz daha büyüse bu toplum
Çıkarım arasından kitaplarımın
Ben de kalabalığa karışırım
Şimdilik en tatlı yanı dünyanın:
Gök gibi tepemdesin
Yürek gibi içimde
Senle sızıyorum
Sen geliyorsun aklıma
Bilincimden önce
Tuhaf gelmiyor bana
İlk göz ağrım olduğunu düşünmek senin
Nedenini bilmesem de bu böyle
Ufacık bir kuşku yok içimde
Sensiz durmak zor bana
Geç ışımıştı ortalık
Birden karanlık
Güzel bir rüyâdan uyanan
Mahzun, yoksul bir çocuğum artık
Ah, ne zormuş ayrılık
Bazen ölsen de aşkından gidersin
Bazen, kadere boyun eğdiğin için değil
Kadere boyun eğmediğin için vazgeçersin
Vazgeçmek,vazgeçmek değildir bazen
Hiçbir şey göründüğü gibi değil
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!