Menzile doğru giden bir ok gibiyim,
Bugün varım ama yarın yok gibiyim.
Bu son yoldur, dönüşü yok biliyorum!
Gidenlerle kalanlara Hak'tan rahmet diliyorum...
(15 Mart 1996)
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ok yaydan çıkmış bir kere durdurulamaz. Hayatta böyledir. Durmaz.
Anlamlı kısa ve öz bir şiir kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta