Ök’süz hane bir daha olmaz aile
Kalan da yaşıyor sanılıyor, nafile!
Bir aileden babayı çıkarırsanız, bütün yük annenin omuzlarına kalacaktır. Varın üzerine var eklenecektir yani. Ama şayet anneyi eksiltirseniz, bir daha eski düzen kötü de olsa onu ebedi billah göremezsiniz. Öyle bir sessizleşir ki geriye kalan ne varsa, ses bile sükût eder. Bir tesbih misali; imame annedir o yoksa artık bir şeyi ayırt edemezsiniz. Kopar gider. Geriye her biri bir yere savrulmuş, kaybolup giden boncuktan başka bir şey kalmaz…
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta