Öyle birgün oldu ki sanki gökler ağladı?
Yıkılmış bir viraneden yaşlı Nine çağırdı,
Hemen vardım yanına, gözlerinin yaşları,
Yanağına süzüldü bana dedi: Dinle oğul!
Senelerce evveldi, zehir doluydu her lokmam,
Tat alamazdım gördüğün suyumdan ve aşımdan,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta