En acımasız savaştır hayat,
Hiç durmadan akan bir nehir.
Durulmayan, fırtınalı bir deniz ve insan boğulmamak için çırpınan aciz.
Akıntıya karşı yüzemezsin yüreğim. Kendini kabullenmek alacağın bir nefes, sıkı sıkıya tutunduğun halatı bırakmak acından kaçış.
Biriktirdiğin insanları silmek bazen arınmak, her şeyi arkanda bırakıp kaçmak bazen kurtuluş. Tek gerçeğin ölüm olduğu cephede bir tan vaktini daha kucaklamak umut, acıyan avuçların geleceğine bir çivi.
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta