En acımasız savaştır hayat,
Hiç durmadan akan bir nehir.
Durulmayan, fırtınalı bir deniz ve insan boğulmamak için çırpınan aciz.
Akıntıya karşı yüzemezsin yüreğim. Kendini kabullenmek alacağın bir nefes, sıkı sıkıya tutunduğun halatı bırakmak acından kaçış.
Biriktirdiğin insanları silmek bazen arınmak, her şeyi arkanda bırakıp kaçmak bazen kurtuluş. Tek gerçeğin ölüm olduğu cephede bir tan vaktini daha kucaklamak umut, acıyan avuçların geleceğine bir çivi.
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta