En acımasız savaştır hayat,
Hiç durmadan akan bir nehir.
Durulmayan, fırtınalı bir deniz ve insan boğulmamak için çırpınan aciz.
Akıntıya karşı yüzemezsin yüreğim. Kendini kabullenmek alacağın bir nefes, sıkı sıkıya tutunduğun halatı bırakmak acından kaçış.
Biriktirdiğin insanları silmek bazen arınmak, her şeyi arkanda bırakıp kaçmak bazen kurtuluş. Tek gerçeğin ölüm olduğu cephede bir tan vaktini daha kucaklamak umut, acıyan avuçların geleceğine bir çivi.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta