Bir araya yakınlaşarak, derdetmeye başladı
Yıldızlar, şu çevredeki kara örtüyü, örtüşerek el ele.
Derken topaklaştılar, hacimleri büyüdü büzülürken,
Her zamanki gibi; ama daha da fazla ışıyorlar.
Çünkü Neuman ne düşünür bilmem fakat, Neuman Makinası’nın kopyaladığı
Milyonlarca küçük şu cihaz bu kez
Organik yaşamı filizlemeye başlamış olmalı.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta