Sular kuruyup çekildiği zaman aşığa deli derler
Tırtıllar kozasını yırtıp huzur için göğe kanat çırparlar
Küslerin barışır yetimler yetim yürekleri sevindirirler
Sanmaki yolda kalırsın yolun sonu olursa divanı Emre
Sokaklar gül bahçesi bayram yeri insanlar umutla yaşasın
Yıkılsın kara kalpliler yerle bir olsun zalim Firavunlar unutulsun
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta