OĞULA
Biz ateşin adamıydık küllerin değil oğul,
Er meydanları bizimdi kızıl şafaklar gibiyken,
İlk kıvılcım bizdik, korkan yüreklere düşen
Ateşi söndükten sonra küllerde nutuk atmadık
Ateşe girince ya yandık ya da piştik olduk oğul
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta