OĞULA
Biz ateşin adamıydık küllerin değil oğul,
Er meydanları bizimdi kızıl şafaklar gibiyken,
İlk kıvılcım bizdik, korkan yüreklere düşen
Ateşi söndükten sonra küllerde nutuk atmadık
Ateşe girince ya yandık ya da piştik olduk oğul
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta