Oğul..1 Şiiri - İzzet Gayretli

OĞUL...1

Anamdan doğdum doğalı bir ekmek peşinde koştum
Ben kazanırım ama ve lakin sen yutarsın oğul
Yavrularım için dağdan dağa erinmedim aştım
Meyhane köşelerinde alkol içip sürtersin oğul

Şimdilik ekmek elden su gölden umrunda mı geçim
Bir karar veripde neden yapamıyorsun bir seçim
Diyorsun kalmadı artık dayanacak takat güçüm
Ormancı beygiri gibi sırt üstü yatarsın oğul

Evlen birşey dediğim yok birken iki olacaksın
Lakin kedine ilk önce iyi bir iş bulacaksın
Bulduğun işte sabredip sabır ile kalacaksın
Ben mi istemiyorum ki bana ne çatarsın oğlu

Çalışıpda kazanana veriyor baba kızını
Sen çekemezsin unutma şu el kızının nazını
Kucağına alıp otur sevda aşk denen sazını
Baldan tatlı aşa üzüm sirkesi katarsın oğul

Yirmi beş yaşına kadar okudun olmadın adam
Ayrı olsun diyorsun ev içinde her zaman odam
Ulan it oğlu babaya der peder anneye madam
Yemek beğenmez elinin tersiyle itersin oğul

Yarın çocuğun olacak okullara salacaksın
Yavru hele dur sende ben gibi baba olacaksın
Ah babam diye diye sac başını hep yolacaksın
Konuşur karşında sende sözünü yutarsın oğul

Söyle be evlat sana bu miras dedenden mi kaldı
Ben niye bilmiyorum ki öbür taraftan mı saldı
Benim bildiğim mirası devlet haciz ile aldı
Benim malım ile bana hava mı atarsın oğlu

Gayretliye sitemkarsın sen her lafın her sözünde
İşe yaramaz beş para etmez değersiz sözünde
Özde edep kalmamış ki utanma da yok yüzünde
Korkarım benliğini üç kuruşa satarsın oğul

İzzet Gayretli
T. R. 07.03.2005