İki kat sürgün giyesin ki üzerine oğul
Bir çift ölümü güzel karşılayasın
Ağzında yarım kalmasın son ikbalin
Sen vuslatın çocuğu ben hüznün anasıyım.
Ayazdan kapımı hangi dostun çalar şimdi
Güneş eski güneş değil üşütüyor beni
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta