Gündüzler güneşin tapulu mülkü,
Geceler içinde belli ay oğuli
Töreyle yaşanır her kutlu ülkü,
Kensini bil,atanı bil,say oğul.
Bildin mi kısalır nice mesafe,
İncisi yok ise bakma sedefe,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sen ki gülsün,gönlün gülsün,yüz gülsün,
Yıllar sonra yaptıkların öğülsün,
Koy nefsini örs üstüne dövülsün,
Dövülmezse vay ki sana vay oğul...
Tamamı güzel, çok güzel şiir.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta