Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Bu hüzünlü hikaye böyle ortalıkta bırakılır mı?... Ya öyküsüne bir şeyler yasaydınız ya da yarım kalmasaydı...
Şimdi bu şirin devamını isterim ben... Hem de mutlaka...
Kutluyorum Nesrin hanım... Kurguysa da gerçekse de hüzünle okudum. Yüreğiniz dert görmesin...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta