Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
İnsani değeri baştan attıran
Şehvet duvarını yık gitsin oğul.
Güzel dizeler,güzel duygular,kutlarım.YUVASIZ KUŞ
Harika bir öğüt şiiri. Mısralar çok güçlü uyak-redif örgüsü de çok başarılı. İşte böyle babaların yetiştirdiği evlatlar bu ülkenin gerçek sahibi olacaktır. Dürüst, temiz, namuslu, yiğit, hak-hukuk gözeten, ilim irfan sahibi bir nesil, ancak böyle babalar sayesinde yetişebilir. Yüreğinize kaleminize sağlık, kutluyorum günün şiriini ve şairini.
Seçici kurula da çok teşekkürler, güzel bir seçim yaptıkları için.
Tebrik ederim güne düşen bu güzel şiiri ve değerli şairi KUTLUYORUM..
ANTOLOJİDE GÜNÜN ŞİİRİ SEÇİLEN * OĞUL * ADLI ÇALIŞMASI İLE SADIK TURAN'I CANDAN KUTLARIM....
Antolojide Günün şiiri seçilen şairi ve şiirini kutlarım tebrikler (Oğul) Adlı şiirin antolojide günün şiiri olarak seçilmiştir şiirini okumaktan mutluluk duydum tebrik eder kutlarım seni başarılarının devamını dilerim.Sevgilerimle
Yürek sesine sağlık kaleminizi ve sizi candan kutlarım başarılarınızın devamını diliyorum.Saygı ve sevgilerimle.
Birinci dörtlükten başlayarak ölçüsü ve uyak düzeniyle koşmanın bütün kurallarının kusursuz uygulandığı, didaktik yaklaşımlı ama duygusal içerikli çok başarılı bir şiir...
Günün Şiiri seçkisinde yer almasından dolayı da şiirinizi ve sizi ayrıca kutlarım Sadık Bey..... Saygılarımla....
kutlarım anlamlı güzel bir şiir okudum.
Şair; çok güzel ve değerli bir '' didaktik'' ŞİİRİYLE bizimleydi.Rahat anlatım, içten gelen duyguların zevkle sırnalışı çok hoştu. severekm o0kudum. Günün şiirinden Şairimizi kutluyorum. ++ selam olsun
Kan ve kurşun ile adın yazdırma
Gözyaşı döktürüp gönül üzdürme
Hor görme garibi, candan bezdirme
Dünyaya sevgini ek gitsin oğul.
İşte bu dedirten dizeler günün şiiri olmayı çoktan haketmiş nasihat dolu güzel bir şiir yazan yüreği günün şiirini ve seçici kurulu tebrik ediyorum.
Güzellik işlenmiş bu kainata
Bozma zihniyeti sarıl hayata
El çirkin derse de böyle sanata
Sen gönül gözüyle bak gitsin oğul.
----Sadık bey çok anlamlı bir şiir sizi ve şiirinizi kutluyorum saygılar sunuyorum.
günün şiiri olmayı hak eden dizeleri kutlarım
Bu şiir ile ilgili 48 tane yorum bulunmakta