Bir evlat büyütüm canımdan can katarak,
Onu gözüm gibi korurdum belalardan uzak.
Uykusuz gecelerime üzülmedim evladıma bakarak,
Kucağıma alır doya doya öperdim yüreğime basarak,
Onunla çocuk olurdum masallar anlatarak,
Ağrıyınca bir yeri elinden tutar doktora giderdim koşarak.
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta