Tanrının bütün meleklerini salmıştın İstanbul’a.
Süleymaniye, Sultanahmet, Ayasofya.
Sakin dönerken yurda.
Elçiye zeval olmaz.
Annen telefonda.
Yüreğim çarpa, dilim yalana, teselli ederdim.
Sen inandığın tüm yeminleri ettirirdin.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta