İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Hiç bitmez mazeretler, sızlanmalar, ağıtlar,
Mutlaka okunmalı eve giden kâğıtlar.
Hastalandığımda ne iğne ne hap isterim,
İyileşmek için ben doğru cevap isterim.
Ya Ümit hanım, işte öğretmenlik böyledir. Hasta olsan bile onların sağlığnı ve başarısını istersin. Bu yüzden kutsal meslek deniyor öğretmenliğe
Saygılarımla
Sevgili Ümit hanım, yazdıgınız şiiri ve içerisindeki gerçekleri tek tek kabul ediyorum...çünkü ben de eskiden öğretmendim...ve o günlerimi gözümün önüne getirdiniz...hatıralar, öğrencilerim ve telaşelerimiz aklıma geldi...hem güzel şiiriniz hem de o güzel çağrışımları bana yaşattığınız için teşekkür ediyorum...
Sevgi ve saygılarımla..
Hocam,buradan bütün öğretmenleri ve öğretmenlerimizi sevgi,saygı ve muhabbetle anıyorum. İfadelerinize aynen katılıyorum ve sizi kutluyorum..
Teşekkürler meslektaşım........Can evimden vurdunuz beni.........Çok güzeldi......Sevgiyle kalın.
Yüreğinize sağlık öğretmenim..cok güzell..kutlarımm..saygılar
Harikulade...
Tebrikler Öğretmenim.
Allah sizi başımızdan eksik etmesin
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta