Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Öğretmenim ben
Mum gibi gün ve gün
....................Eriyen
...........Suskuda kaldım sn. Öğretmenim. Hani e nin iki hali misali, bir yanda ekonomiksel olarak hakkınız var, Düşürenler utansın. diğer yanda Bilğilerinizi aktararak Karanlıklara Aydınlık bahşediyorsunuz,
Işıgınız hiç solmasın. Yüreğiniz ve kaleminiz daim olsun.
saygılar.
Mehmet Ali DEMİRCAN
Aydınlık yarınlar ellerinizde yetişecek. Tebrikler. Sevgiler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta