Ben, Han duvarlarında Faruk Nafiz Çamlıbel,
Ben, Sultan Fatih’in otağında Akşemseddin’im.
Ben, Tabduk Emre dergâhında Yunus Emre,
Gül bahçesinde tomurcuklanan öğretmenim.
Ben, Malazgirt Ovasında Sultan Alparslan,
Selimiye’den Süleymaniye’ye Mimar Sinan’ım.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta