Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Keşke onca şeyi öğretirlerken, din ve diyanet işini arada kaynatmasalar ve onları da bizlere öğretselerdi ama ne yazık ki iş dine, imana ve ibadete gelince, ya lal kesiliyorlar ya da onların aleyhine konuşuyorlardı. Yani bizim muallimlerin hemen hemen hepsi de öyleydi. Belki sizinkiler öyle değillerdir.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta