Öğretmenim derken içim sızlar, yurdun mimarıdır onlar
Köyde kentte bıkmazlar durmadan arı gibi çalışırlar.
Kış yaz, soğuk sıcak demeden yürürler köy yollarında
Elinde kitaplar, aklında çocuklar bir tahta valiz sırtlarında
Fahriye öğretmenim elimden tuttu,yıllar içinde büyüttü
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Çok güzel bir şiir olmuş,tebrik eder ben de bir öğretmen olarak başarılarının devamını dilerim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta