İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Mermere ustası ne ise,çocuğa da öğretmen odur.Ellerinden öpüyorum bütün öğretmenlerin..
daha neler neler..
annemden babamdan ögrenmedim,
ögretmenlerimden ögrendigim kadar..
hele bir ögretmenim vardi..
Gümüshaneli..babacan adamdi..
Hüsamettin Tecmendi adi..
yasiyormu öldümü bilmiyorum
ama ödeyemem onun hakkini..
ne kadar isterdim tombul ögrencisini
nelere hazirlamis bilmesini..
övünürdü mutlaka o biliyordu..
okumak benim ekmegim,suyum,asimdi
bir tek beni o anliyordu..
elleri öpülesi ögretmenlerimizin yüregimde yerleri bambaskadir..güzel siir tebrikler..saygilar..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta