Herkes damlalardan kaçarken
Gökyüzüne -gözlerimi yummadan-bakmayı sen öğrettin
Gölgeye kaçardım bunalınca sıcaktan
Güneşi görmeyi sen öğrettin
Gözyaşımı gizlemeye de alıştım sayende ama
Ta derinden gülmeyi bana sen öğrettin
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta