Sen de oturdun hayatlar kazınmış sıralara,
Okumaktan yılmadın inat zorluklara,
Kar kış demedin öğretmenine koştun.
Bir gün onun gibi öğretmeye ant içtin.
Yıllar, sınavlar, sancılı bekleyişler.
Emeklere karşılık için uykusuz geceler…
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta