Diyardan diyara tayinin çıktı,
Soluğu gurbette aldın öğretmen.
Anadan, babadan, sıladan ayrı,
Sevdiğine hasret kaldın öğretmen.
Ne menfaat bildin, ne pul, ne para,
Kahramanca gittin en uzaklara.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta