Öğretmen Şiiri - Şair Murathan

Ne yağmurlar gördüm, sel gibi,
Ne insanlar gördüm, dev gibi.
Ne bilginler gördüm, çok bilgili,
Öğretmen de bunlardan biri.

Ne çocuklar gördüm, en büyük hedefi,
Büyüyünce olmak bir eğitim timsali.
Bunu ancak yapar öğretmenleri,
Başka yolu yok, çalışmak bunun temeli!

Onu anlatmaya harfler yetmez,
Onu anlatmaya diller yetmez.
Öğretmendir bizi eğiten,
Büyütüp geliştiren.

Öğretmendir bizi,
Aileden sonra,
İlk eğiten,
İyiyi öğreten.

Ben büyüyünce,
Olmak istiyorum bir öğretmen.
İnsanlara en doğruyu,
En güzeli öğreten.

Öğretmendir bu milleti,
Geliştirip büyüten.
İyiyi, doğruyu ve güzeli,
En iyi şekilde öğreten.

İngilizce, Türkçe ya da resim.
Önemli değil bu kesim.
Asıl önemli olan,
İyiyi, güzeli öğretsin.

Öğrenciler olsada saygısız,
Öğretmen yine kaygısız.
Asla olmaz vicdansız,
Öğrenciler olsada amaçsız.

Bıkmadan, usanmadan,
Hiç “uf” yapmadan.
Bizi bilgisiz saymadan,
Sensin geliştiren.

Sen bir gülsün öğretmenim,
Hiç solmayan.
Her bahçede sevilen, unutulmayan.
Asla bir köşede, kurutulmayan.

Atatürk’ün önderliğinde,
Ta 1900’lülerde.
Anlaşıldı değerin,
Hiç bıkmayan yüreğin.