bir geceden bir geceye akar ömrümüz
ihtimalleri yoklar sinsice
yavaş yavaş ölen bedenimiz
sivrilip batar kalbimize
yok olmak korkusu mu sarar ruhumuzu
karanlık mı akar yeniden mazimize
tütün biter unuturken beynimiz
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta