öğretmen ve ozanım
yorgun bir mevsim günlükler yaralı
elimde tebeşir kalem
sesim iyice ağarmış
yumruğum sıkılı koynumda
ağır bir özlem yüreğimde
karanlığı tırmalıyor bir kedi
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Öğretmenim biraz kolaya kaçıyorsun galibai. Zorda kalınca Köy Enstitülerini çağır.! Hele sen biraz daha gayret göster..Köy Enstitüsü mü olur; KIR ENSTİTÜSÜ'mü ,elbet bir gün gelir.Ama o zamana kadar sen elinden geleni yap..Olur mu?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta