Bir ipte oynayan iki cambazdık seninle;
Sen gece ben gündüz hiç denk düşmedik aynı dakikanın üstüne Yani sen saclarıma düşmüş aktın; ben içine sığdıramadığın nefret.. Biz kaderin içine bıraktığı iki zardık mecburduk mecburendik
Sen sevmeyi beceremedin ben kalmayı
Tuttuğumuz dilekler içimizde bir nokta olarak kaldı
Sen dilemeyi bilemedin ben gerçekleşmeyi
Oysa sürekli imla kurallarına göre seviştik
Sen dudaklarımdaki hiçbir virgülü atlamadın
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta