Öğret bana, gülmeyi öğret...
Gözlerimden yaş gelesiye...
Dokunmayı öğret..ta uzaklardan..,
Yanımdaymışsın gibi...
Masum öpücüklerin tadıyla öpmeyi öğret...
Sarılmayı....korurcasına.,sığınırca... canımm.. der gibi...
Rüyaları gerçek olsun....gecelerin sabahında....
Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul!
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,
Devamını Oku
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,




Silmeyi öğret,gözyaşlarımı...
Öğret bana.....yeniden yaşamayı öğret...
Korkmadan.. sevmeyi öğret...
Geçmişi silebilmeyi...
Sevmeyi öğret...bana....öğret...
Kimse öğretmedi ki......
ELİNİZE SAGLIK EFM ÇOK HOŞ DUYGU YÜKLÜ BİR ŞİİR KUTLARIM
Bulana kadar aramaya devam öyle dört dörtlük birini...
Kutluyorum saygılarımla...
bu söylediklerinizi öğretebilecek insanı bulabilmek o kadar zor ki, bulunduğunda yitirilmemesi gerek
saygıyla
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta